music Δημήτρης Μητροπάνος – Εδώ.Από το δίσκο (Παρέα μ’ έναν ήλιο – 1994). Στίχοι: Φίλιππος Γράψας Μουσική: Μάριος Τόκας Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος Εδώ μας παίρνουν τον αέρα και τα κύματα απ’ τις πατρίδες που τα χρόνια σου κρατούσες εδώ μας έχουνε μονάχα για θελήματα κι εσύ μιλάς για Αϊβαλί κι ότι αγαπούσες Εδώ μας ψήνουν στο τσιμέντο και την άσφαλτο λες κι η ζωή μας ταξιδεύει με νταλίκα έρχεται άνοιξη χωρίς το Μέγα Σάββατο κι εσύ για θρίαμβους μιλάς κι “εν τούτω νίκα” Η προσφυγιά γυρεύει ακόμα τους δικούς της κι απ΄ το σταθμό αναζητούνται αγνοούμενοι η νύχτα παίζει με τους αγαπητικούς της κι όλο πιο λίγοι το πρωί βγαίνουν χαρούμενοι Η προσφυγιά γυρεύει ακόμα τους δικούς της κι απ΄ το σταθμό αναζητούνται αγνοούμενοι η νύχτα παίζει με τους αγαπητικούς της κι όλο πιο λίγοι το πρωί βγαίνουν χαρούμενοι Εδώ τα χρόνια που μας γέννησαν παλιώσανε κι οι μέρες μες στ’ αλουμινόχαρτα τ’ αγγίζουν τα φώτα γύρω από τις μνήμες χαμηλώσανε κι εσύ μιλάς για τα πανιά που αρμενίζουν Εδώ μπερδεύτηκαν και πρόσωπα και πράγματα τα στέκια γέμισαν με άδειες καλησπέρες παραφτηνήναν της αγάπης τα μαλάματα κι εσύ μιλάς για πανηγύρια και βεγγέρες Η προσφυγιά γυρεύει ακόμα τους δικούς της κι απ΄ το σταθμό αναζητούνται αγνοούμενοι η νύχτα παίζει με τους αγαπητικούς της κι όλο πιο λίγοι το πρωί βγαίνουν χαρούμενοι Η προσφυγιά γυρεύει ακόμα τους δικούς της κι απ΄ το σταθμό αναζητούνται αγνοούμενοι η νύχτα παίζει με τους αγαπητικούς της κι όλο πιο λίγοι το πρωί βγαίνουν χαρούμενοι.
Author Archives: Stelios
music Δημήτρης Μητροπάνος – Η λυπημένη – Dimitris Mitropanos
music Δημήτρης Μητροπάνος – Η λυπημένη – Dimitris MitropanosΤώρα που τα μάτια σου σωπαίνουν μπαίνουν τα τραγούδια στο συρτάρι κρύβεται στη νύχτα το φεγγάρι και τα τριαντάφυλλα θρηνούν Τώρα που πλαγιάζεις λυπημένη βγαίνει ένα παράπονο στις στράτες πνίγει τους ανύποπτους διαβάτες και τους κάνει αναίτια να πονούν Τώρα που η ζωή μας έχει κάνει φτάνει να μου λες δεν πάει άλλο πώς απ’ την καρδιά μου να σε βγάλω που εμαθα από σένα ν’ αγαπά Τώρα που πλαγιάζεις λυπημένη βγαίνει ένα παράπονο στις στράτες πνίγει τους ανύποπτους διαβάτες και τους κάνει αναίτια να πονούν Τώρα που’χεις γίνει κάποιος στίχος ήχος βράδυνος πικρής φλογέρας βάζει τα φτερά του ο αγέρας και το παραθύρι μου χτυπά Τώρα που πλαγιάζεις λυπημένη βγαίνει ένα παράπονο στις στράτες πνίγει τους ανύποπτους διαβάτες και τους κάνει αναίτια να πονούν
music Κράτα καρδιά μου ενός λεπτού σιγή – Μητροπάνος – Mitropanos
music Κοιμήσου- Δημήτρης Μητροπάνος
music Κοιμήσου- Δημήτρης ΜητροπάνοςΣτίχοι: Άννα Αργυρού Μουσική: Μάριος Τόκας Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος LP: «Η εθνική μας μοναξιά» 1992 Κοιμήσου, θα ‘σαι χλωμή το πρωί, κοιμήσου κλείσε τα μάτια κι απ’ την αγάπη μου κρατήσου και μη σε νοιάζει τίποτε είμαι μαζί σου Γράψε ό,τι θέλεις μέσα στ’ όνειρό σου σε λευκό χαρτί κι άσε με να βάλω χίλια σ’ αγαπάω χίλια σ’ αγαπώ για υπογραφή Γράψε ό,τι θέλεις μέσα στ’ όνειρό σου σε λευκό χαρτί κι άσε με να βάλω χίλια σ’ αγαπάω χίλια σ’ αγαπώ για υπογραφή Κοιμήσου, έχω καρδιά ν’ ακουμπάς, κοιμήσου κλείσε τα μάτια κι ό,τι πιο όμορφο θυμήσου θέλω να μοιάζεις άνοιξη είμαι μαζί σου Γράψε ό,τι θέλεις μέσα στ’ όνειρό σου σε λευκό χαρτί κι άσε με να βάλω χίλια σ’ αγαπάω χίλια σ’ αγαπώ για υπογραφή Γράψε ό,τι θέλεις μέσα στ’ όνειρό σου σε λευκό χαρτί κι άσε με να βάλω χίλια σ’ αγαπάω χίλια σ’ αγαπώ για υπογραφή
music Dimitris Mitropanos – Geitonaki mou
music Δημήτρης Μητροπάνος – Το μικρό παιδί.
music Μητροπάνος Δημήτρης ο χορευτής
music Δημήτρης Μητροπάνος – Μεγάλος που ‘ν’ ο άνθρωπος
music Στενα μου συνορα – Δ. Μητροπανος, Δ. Παπαδημητριου
music Στενα μου συνορα – Δ. Μητροπανος, Δ. ΠαπαδημητριουΣτενά μου σύνορα που πια δεν με χωράτε τ’ απομεσήμερα ο νους μου συλλογάται μα την απάντηση που μάταια γυρεύει, πώς να τη βρει που εδώ κανένα δεν βολεύει Ανάγκη πού ‘γινες φιλότιμο να ζήσεις να ζητιανεύω τις δικές μου αναμνήσεις είν’ η κατάληξη μα πια δεν με κρατάει, τούτο τ’ ασπρόμαυρο που πλέον δεν μου πάει Αυτό τον κόσμο θα γκρεμίσω σπάζω του χρόνου το κλειδί, πληγές και γέφυρες θα κλείσω κανείς μπροστά μου μη σταθεί Φτάνουν τα ψέμματα που καίνε οι ψευδαισθήσεις που πονούν άλλο τα μάτια μου δεν κλαίνε τα χείλη μου άλλο δε σφαλούν Τόσο καιρό μεσ’ στον ιστό σας μπερδεμένος ποτέ δεν πίκρανα μα πάντα πικραμένος Τα όνειρά μου χρόνια αντίκριζα απ’ το πλάι εδώ κατάματα κανένας δεν κοιτάει Μα τώρα μια και δυο τα πόδια μου στην πλάτη, κι ίσια τραβώ για το κρυφό μου μονοπάτι Δε στρέφω πίσω μου το βλέμμα μου καθόλου, μέρος δεν είμαι πια και θύμα του συνόλου Αυτό τον κόσμο θα γκρεμίσω σπάζω του χρόνου το κλειδί, πληγές και γέφυρες θα κλείσω κανείς μπροστά μου μη σταθεί Φτάνουν τα ψέμματα που καίνε οι ψευδαισθήσεις που πονούν άλλο τα μάτια μου δεν κλαίνε τα χείλη μου άλλο δε σφαλούν