Σωτηρία Λεονάρδου – Καιγομαι

Αφουγκραστείτε !

Όταν γεννιέται ο άνθρωπος
ένας καημός γεννιέται
όταν φουντώνει ο πόλεμος
το αίμα δε μετριέται

Καίγομαι καίγομαι
ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι
πέτα με σε θάλασσα βαθιά

Ορκίστηκα στα μάτια σου
που τα ‘χα σαν βαγγέλιο
τη μαχαιριά που μου ‘δωκες
να σου την κάμω γέλιο

Καίγομαι καίγομαι
ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι
πέτα με σε θάλασσα βαθιά

Μα συ βαθιά στην κόλαση
την αλυσίδα σπάσε
κι αν με τραβήξεις δίπλα σου
ευλογημένος να ‘σαι

Καίγομαι καίγομαι
ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι
πέτα με σε θάλασσα βαθιά

ΣΩΤΗΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ – ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟ ΡΙΣΚΟ .wmv

Mια ζωή στο ρίσκο …
ρε φίλε όλα αυτά που λες
εγω τα ξέρω ,τα εχω ξαναδεί …
απλά ρίχνω στάχτη στα μάτια και αράζω παρακεί …
Όλοι αυτά που με πληγώσαν με κρατήσαν στη ζωή
όλοι αυτοί που με προδώσαν μου μου χαράζαν νέα
αρχη …
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΝΑ ΠΟΝΤΑΡΕΙΣ ΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ
ΚΑΙ ΑΣ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΓΙΑΤΙ …

Το κύμα… Σωτηρία Λεονάρδου….

Στίχοι: Φορτούνας Πάνος
Μουσική: Φορτούνας Πάνος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Λεονάρδου

Σαν της θάλασσας το κύμα
του πελάγου είμαι κύμα
βράχο βράχο σπάω με πόνο
όσο κι αν το μετανιώνω
αγαπάω και πληρώνω

Α, σύννεφα που περνάτε
για τον καημό μου με ρωτάτε
που τον μοίρασα του κόσμου
κι είναι τώρα πιο βαρύς
και πιο δικός μου

Θάλασσά μου, θάλασσα
στα γαλάζια σου νερά
ταξιδεύουν τα όνειρά μου
θάλασσά μου, θάλασσα
άλλα ο νους μου αγαπάει
και άλλα η καρδιά μου

Α, της αγάπης σου είμαι θύμα
αλλού γι’ αλλού με πάει το βήμα
κι έχω ερωτευτεί τους γλάρους
έρημα νησιά και φάρους
και τη μοναξιά μου

Θάλασσά μου, θάλασσα
στα γαλάζια σου νερά
ταξιδεύουν τα όνειρά μου
θάλασσά μου, θάλασσα
άλλα ο νους μου αγαπάει
και άλλα η καρδιά μου

Μυρωδιά καλοκαιριού – Μπάμπης Στόκας, Σωτηρία Λεονάρδου

Μυρωδιά καλοκαιριού
Μουσική και στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Ερμηνεία: Μπάμπης Στόκας & Σωτηρία Λεονάρδου

Πάνω στα χέρια σου ακούμπησα πετράδι
μια μυρωδιά καλοκαιριού απ’ τις ακτές
που τόσα χρόνια σαν μαΐστρος με ταράζει
όταν ψαρεύω στα ρηχά κούφιες χαρές.

Έριξες άγκυρα σαν όλες τις φρεγάδες
ξέσπασε θύελλα απ’ τον τρελό νοτιά
σε ουράνιο τόξο που μπερδεύτηκε στις λάσπες
αναζητούσες μια καινούρια πυρκαγιά.

Μα εδώ αρχίζει και τελειώνει η αγάπη
στον άλλο κόσμο τι θα βρεις
θα ‘σαι δεμένος με καινούριο εφιάλτη
εδώ αρχίζει και τελειώνει η ζωή.

Στοιχειά του ουρανού γλεντάνε το κορμί μου
και το ποτίζουν ερμαφρόδιτη ηδονή
μ’ ένα κασόνι ταξιδεύουν την ψυχή μου
πάνω σε κύματα του πρέπει και του μη.

Λοιπόν το μόνο που μου μένει να σου δώσω
μια μυρωδιά καλοκαιριού απ’ τις ακτές
ήσουν παρένθεση που μ’ έκανε να νιώσω
πως ό,τι φεύγει όλο γυρίζει από το χθες.

Πεχλιβάνης | Θανάσης Παπακωνσταντίνου ( Θέατρο Bράχων 2014 )

Facebook Page https://www.facebook.com/GreekConcertsLiveVideos?ref=hl

Από την εμφάνιση του Θανάση Παπακωνσταντίνου και της Μπάντας του στο Θέατρο Βράχων το καλοκαίρι του 2014

Πεχλιβάνης – 2000

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
1. Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Μια νύχτα θα `ρθει από μακριά, βρε αμάν αμάν
αέρας Πεχλιβάνης
να μην μπορείς να κοιμηθείς, βρε αμάν αμάν
μόλις τον ανασάνεις.
Θα `χει θυμάρι στα μαλλιά, βρε αμάν αμάν
κράνα για σκουλαρίκια
και μες στο στόμα θα γυρνά, βρε αμάν αμάν
ρητορικά χαλίκια.

Θα κατεβεί σαν άρχοντας, βρε αμάν αμάν
θα κατεβεί σαν λύκος
να πάρει χρώμα και ζωή, βρε αμάν αμάν
της μοναξιάς ο κήπος.
Τα μελισσάκια θα γυρνούν, βρε αμάν αμάν
γύρω απ’ τις πολυθρόνες
και το νερό το κρύσταλλο, βρε αμάν αμάν
θα ρέει απ’ τις οθόνες.

Αέρα να `σαι τιμωρός, βρε αμάν αμάν
να `σαι και παιχνιδιάρης
κι αν βαρεθεί η ψυχούλα μου, βρε αμάν αμάν
να `ρθεις να μου την πάρεις,
για να κοιτάει από ψηλά, βρε αμάν αμάν
του κόσμου τη ραστώνη,
να ξεχαστεί σαν των βουνών, βρε αμάν αμάν
το περσινό το χιόνι.

Μιλώ για σένα | Ματούλα Ζαμάνη ( Θέατρο Bράχων 2014 )

Από την εμφάνιση του Θανάση Παπακωνσταντίνου και της Μπάντας του στο Θέατρο Βράχων το καλοκαίρι του 2014

Μιλώ για σένα – 1998

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
1. Μελίνα Κανά

Μιλώ με τα ψηλά τ’ απάτητα βουνά
και τους μιλώ για σένα
πως έχεις ομορφιά και φρύδια τοξωτά
σαν πέτρινα γεφύρια

Και μ’ απάντησαν:
Τα γεφύρια χορταριάζουν.
άμοιρη ψυχή μην ξεγελαστείς

Μιλώ με τ’ ουρανού τα μαύρα σύννεφα
και τους μιλώ για σένα
πως όταν περπατάς, γλυκά όπου πατάς
η στέρφα γη ανθίζει

Και μ’ απάντησαν:
Η γη ανθίζει εκεί που θέλει.
άμοιρη ψυχή μην ξεγελαστείς.

Μιλώ με τις πηγές που ζούνε μοναχές
και τους μιλώ για σένα
πως όταν με κοιτάς, σαν λες πως μ’ αγαπάς
αγγέλοι φτερουγίζουν

Και μ’ απάντησαν:
Είναι χάρτινοι οι αγγέλοι.
άμοιρη ψυχή μην ξεγελαστείς.